ازت بیزارم و بازم دوست دارم
ازت دلگیرم و باز بی تو میرم
باهات در جنگم و باز بی تو دلتنگم
باهات درگیرم و باز از خودم سیرم
از این عادت که هر ساعت
من و راحت بهم میریزه بیزارم
از این که تو باهام سردی
رهام کردی ولی بازم دوست دارم
حواست نیست
یه چیزیم هست
دلم خسته است
از هرچی عشقه بیزارم
تو این حس و نمی فهمی
تو بی رحمی باید دست از تو بردارم
از این عادت که هر ساعت
من و راحت بهم میریزه بیزارم
از این که تو باهام سردی
رهام کردی ولی بازم دوست دارم

منو از خودت نرنجون دل من نازكه عشقم
این گناه نیست كه میخواستم تو باشی توو سرنوشتم
میدونم این روزا قلت مثل قلبم بی قراره
واسه ی من و تقدیر عمریه كه بد میاره
میدونم تو هم مث من آسمونت بی ستارس
من میخوام سهم تو باشه گرچه قلبم پاره پارست
دل من جنس دل توست خلوته كوچه ی قلبم
موندنت رو از ته دل از خدا آرزو كردم
اگه غصه ها رو قلبم سنگینی كنه یه روزی
نمیذارم تو بفهمی یا بخوای به پام بسوزی
ساده حرف میزنم اینو خیلی خوب میدونم
حرفای دلمو با عشق توو ترانه هام میخونم

بهاره دوباره بهاره
دل از شوقت چه بی قراره
اسمون دل من پر شده از ستاره
مهتاب چه رنگ و رویی داره
دیگه اثر نمونده از ابر پاره پاره
خوشبختی رو سرم می باره
وقتی که روی ماهتو ببینم
هزار تا بوسه از لبات بچینم
هر چی گل تو گلخونه ست سر رات
میذارمو از ته دل میخونم
برای تو میخونم ترانه عاشقانه
غزل به پات میریزم تا نگیری بهانه
بهاره دوباره بهاره
دل از شوقت چه بیقراره
اسمون دل من پر شده از ستاره
مهتاب چه رنگ و روییی داره
دیگه اثر نمونده از ابر پاره پاره
خوشبختی رو سرم می باره
وقتی که روی ماهتو ببینم
هزار تا بوسه از لبات بچینم
هر چی گل تو گلخونه ست سر رات
میذارمو از ته دل میخونم
اگه با من بمونی عاشقترین میمونم
تا وقتی که نفس هست از عشق برات میخونم
بهاره دوباره بهاره
دل از شوقت چه بی قراره
اسمون دل من پر شده از ستاره
مهتاب چه رنگ و رویی داره
دیگه اثر نمونده از ابر پاره پاره
خوشبختی رو سرم می باره

دارم سخنی با تو گفتن نتوانم
وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم
تو گرم سخن گفتن و از جام نگاه
من مست چنانم که شنفتن نتوانم
شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم
چون پرتو ماه آیم و چون سایه دیوار
دست به دست مدعی شانه به شانه می روی
آه که با رقیب من جانب خانه می روی
بی خبر از کنار من ای نفس سپیده دم
گرم تر از شراره آه شبانه می روی
در نگه نیاز من موج امیدها تویی
وه که چه مست و بیخبر سوی کرانه می روی
دست به دست مدعی شانه به شانه می روی
آه که با رقیب من جانب خانه می روی

حاشا نکن دل را عاشق تر از ما نیست
تنها بگو این عشق پای تو هست یا نیست
افتاده ام دردام تو با این دل خسته
چشمی که اهو میکشد راه مرا بسته
غم دیوانه واری دارد این عشق
چه شیرین انتظاری دارد این عشق
ببین هر جا دل درداشنای خسته ای هست
اگر کهنه اگر نو یادگاری دارد این عشق
غم دیوانه واری دارد این عشق
چه شیرین انتظاری دارد این عشق
ببین هر جا دل درداشنای خسته ای هست
اگر کهنه اگر نو یادگاری دارد این عشق
حاشا نکن دل را عاشق تر از ما نیست
تنها بگو این عشق پای تو هست یا نیست
افتاده ام دردام تو با این دل خسته
چشمی که اهو میکشد راه مرا بسته
اگر چه زندگی هرگز به کام عاشقان نیست
برای زندگی عاشق تر از ما در جهان نیست
دل را از عشق شعله ور کن ما را از دل بی خبر کن
دل را از عشق شعله ور کن ما را از دل بی خبر کن
چون شب عاشقان روشن باش
ماه من تا ابد با من باش