اگه امشب شب گریه ست گریه كن گریه ت قشنگه
چشم تو هر رنگی باشه گریه ی تو آبی رنگه
چرا اینجوری میباری میدونم تنهات گذاشته
انگاری توو دل سنگش واسه تو جایی نذاشته
اشك چشات میباره هر شب رو گونه هات
خیلی سخته من میدونم چه حسی داری تو شبات
چون منم مث تو تاریك و سیاه و سردم
منم مث تو شبا رو گریه كردم
منم مث تو دوس دارم باشه كنارم سر رو شونش بذارم

اگه امشب شب گریه ست گریه كن گریه ت قشنگه
تو دلت به رنگ دریاست گریه ی تو آبی رنگه
آره سخته من میدونم میدونم تنهایی درده
اگه دیگه بر نگرده شب تو تیره و سرده

اشك چشات میباره هر شب رو گونه هات
خیلی سخته من میدونم چه حسی داری تو شبات
چون منم مث تو تاریك و سیاه و سردم
منم مث تو شبا رو گریه كردم
منم مث تو دوس دارم باشه كنارم سر رو شونش بذارم

صدای خستمو میشنوی که تو ماورای حسه
چون که دیگه داریم میرسیم به آخرای قصه
نا تمام و نصفه زیر قطره های باران
قدم زدم و رسیدم به لحظه های پایان
تو رهسپار آغاز بدون یه دونه غم
تو دوباره ما شدی ولی ، بدون من
توی این بی عدالتی مخفی شب
آخرین حرفامو میزنم بلکه تخلیه شم
حتی توی خواب شبم تنها عشقم تو بودی
تو بودی که خواب شب رو از دو چشمم ربودی
میدونم حرفاموم میشنوی گلم
انگیزم تو بودی تا به جلو پیشروی کنم
ولی حالا چی؟ داغون و بی رمقم
که جای پیشرفت فقط دارم میرم عقب
هنوزم میخوامت ولی خیلی ازت دلخورم
خیلی ، خیلی ، و پر از درد و دلهرَم
 
بذار باز دوباره دستاتو بگیرم روزی صد دفعه برات بمیرم
بی تو خراب و داغونم هر شب من زیر بارون
میخونم به یاد خاطراتمون من تو فکرت و تو باز کنار اون
میمیرم بیا بذار باز دوباره دستاتو بگیرم

بهم گفتی دوستت دارم ولی حسی نداشتی
آخرشم تو رو این رابطه اسمی نذاشتی
ولی اسمشو میذارم یه حس یک طرفه
و شکستن دلم تو این قصه یک هدفه
با قلبی که با حس گرم عاشقانه
بهت قول میداد همه جوره باشه قانع
ولی من اون نبودم که باشه راست کارت
تو اونو میخوای که از تو فقط یه خواسته داره
یه شب ، اونا تورو میخوان با این دید
فکر میکنی دروغ میگم؟ خواهیم دید
تو دیگه رفتی من باید اینو باورش کنم
باید این احساس لعنتی رو آدمش کنم
من که گفتم ، نه دارایی نه پول دارم
تو گفتی من تو رو اینجوری قبول دارم
همون اولش تموم میشد ای کاش داستان
یا اگه تو این حرفو زدی ، پس پاش وایسا
نمیدونم چه قسمتی بود که نصیب من شد
شاید بگی مگه من گفتم اسیر من شو
نه ولی چرا طلوعو غروبش کردی؟
اگه قرار بود بری پس چرا شروعش کردی؟

بذار باز دوباره دستاتو بگیرم روزی صد دفعه برات بمیرم
بی تو خراب و داغونم هر شب من زیر بارون
میخونم به یاد خاطراتمون من تو فکرت و تو باز کنار اون
میمیرم بیا بذار باز دوباره دستاتو بگیرم

بعضی‌ وقتا‌ حس می‌کنم خیلی‌ ساکت و بی‌ عرضم
وقتی‌ اطرافیانم ازم حالتو می‌پرسن
نیشخند این آدما خیلی‌ منو میسوزونه
مجبورم بگم که حالش خوبه سلام می‌رسونه
نمیدونن که منم نمیدونم که کجایی آلان
نمیدونن که منم الان از این جدایی فنام
میخوای بگم که اون دیگه منو نخواست پس برم؟
من چه کردم که بخاطرش تقاص پس بدم؟
یه سنگ دل که به جز من به یادِ همَس خب
حرف قلبم رو گرفت به باد تمسخر
همش سیمای زیباتو در مقابل خودم
میبینم و می‌خوام با نبودت مقابله کنم
آخرش با هزاران آیه‌ و قسم هم نموندی
همش با خودم میگم کاش از اول نبودی
انتظار ، انتظار چه واژهٔ سختی
اونم واسه یه دلباختهٔ عاشق زخمی

چرا دستاش توی دستام سرد سردن
نمیدونم چرا دیگه اون روزای خوب برنمیگردن
هر روز خوابشو میبینم خب این باورش سخته
بخوام قبول كنم كه اون منو یادش رفته
یادش رفته یكی رو كه همه چیزش بودو
به غیر اون تو دنیا همه چی زشت بود
نه نمیشه باورم تو مال من نباشی
بذاری و بری حتی دیگه یاد من نباشی
یاد من نباشی شبایی كه پشت شیشه
به انتظارتم و اشك چشام خشك نمیشه
رفت رفت رفت خیلی راحت از كنارم
دیگه دستاشو ندارم واسه اینه بی قرارم

حرفامو میزنم تا كه یه كم آروم شم
میگم از شبایی كه كنار اون آروم شمعا
میسوختن و منو تو توو یه فاز هم و لش و
انقد میخوردیم تا كه برسه مشروبا به تهشو
مست مست كنار هم همش میگفتی
تا ابد كنارتم ولی نه
گذشتن اون روزای خوب و دیگه پیشم نیستی
دیگه چشمات به یاد من هیچ وقت خیس نیست
خیلی سخته خب خیلی وقته
یكی اینجا به انتظار چشمات نشسته
چقدر شبا تنهایی قدم بزنم
چقدر شبامو با تنهایی رقم بزنم
ولی میشه برگشت نگو این روزا قشنگه
بیا برگردیم به اون روزای قشنگ كه
اون روزا خوب بود حالمون آبی بودش آسمون
نمیدونم من به كی بگم دلم تنگه واسه اون

رفت رفت رفت خیلی راحت از كنارم
دیگه دستاشو ندارم واسه اینه بی قرارم
نه نمیخوام كه بدونه اون
كه حتی یه صانیه نمیتونم بدون اون

اگه پرسید ازت هنوز تو فكرمی
بخند و بش بگو یه تجربه بودم همین
اگه پرسید تا حالا واسه من گریه كردی
بگو نه ولی بگو گریه كردم كه برگردی
حواست نیست به این حالی كه من دارم
حواست نیست كه من چقد دوست دارم
حواست نیست همش گریه شده كارم
نفهمیدی من اونم كه تو رو تنهات نمیذارم
بهش نگو یه سالو ما با هم زندگی كردیم
نگو یه روز نبودم یه عمر گریه میكردی
بهش نگو كه گفتی زندگی بی من نمیشه
قسم خوردی بمونی تــــا همیـــــشه
حواست نیست چقدر خراب و داغونم
بدون تو تك و تنها نمیتونم
چرا انقد كنار اون تو آرومی
نگو از گریه هام چیزی نمیدونی

حواست نیست به این حالی كه من دارم
حواست نیست كه من چقد دوست دارم
حواست نیست همش گریه شده كارم
نفهمیدی من اونم كه تو رو تنهات نمیذارم

چرا وایسادی چرا نمیشینی
بگو مگه اشكای منو نمیبینی كه میشكنم و تو میگی كه هیچی نیس
چرا ساكتی چرا حرف نمیزنی
بگو مگه منو تو با هم حرف نمیزدیم كه یه روزی خوشبختیمونو میبینیم
چرا گریه میكنی چرا نمیخندی
چرا تو بغل من چشاتو نمیبندی تو كه اون وقتا از من دل نمیكندی
چرا دیگه با من حوس مهمونی نمیكنی
منو با خودت تو خونه زندونی نمیكنی چرا مث قدیما دیگه شیطونی نمیكنی
چرا شیطونی نمیكنی
منو فكر تو شبو بیداری
منو مرور كارای تو و بیتابی بگو چایی به جز تختت نمیخوابی
منو استرس بغض و دلشوره
منو فكر اینكه دلامون چقد دوره بگو اوضاع همینجوری نمیمونه
منو ثانیه هایی كه بی تو سخت میگذره
منو فكر اینكه از من كی به تو نزدیك تره
منمو شب زنده داری بوی تنت داره از تخت میپره
دور و برت شلوغ و حواستم به من نیست
دور همی هر شب و آرایش غلیظ
منو هزار تا غم توی دلم قرص خواب و سرفه هامو حال بد و مریض

چرا گریه میكنی چرا نمیخندی
چرا تو بغل من چشاتو نمیبندی تو كه اون وقتا از من دل نمیكندی
چرا دیگه با من حوس مهمونی نمیكنی
منو با خودت تو خونه زندونی نمیكنی چرا مث قدیما دیگه شیطونی نمیكنی
چرا ...
چرا وایسادی چرا نمیشینی
بگو مگه اشكای منو نمیبینی كه میشكنم و تو میگی كه هیچی نیس