عصر ما عصر فریبه عصر اسمای غریبه
عصر پژمردن گلدون چترای سیاه تو بارون
شهر ما سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه
آسموناش پر دوده قلب عاشقاش كبوده
كاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق
بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها
خونه هامون پر نرده پشت هر پنجره پرده
قفسا پر پرنده لبای بدون خنده
چشما خونه ی سؤاله مهربون شدن محاله
نه برای عشق میلی نه كسی به فكر لیلی
كاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق
بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها
اون قده میریم كه ساحل از من و تو بشه غافل
قایقو با هم میرونیم اونجا تا ابد میمونیم
جایی كه نه آسمونش نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش نه گلای گل فروشش
مث اینجا آهنی نیست مث اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه كسی یم اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا

شب اغاز هجرت تو شب در خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو شب از پا نشستنم بود

شب بی تو شب بی من شب دل مرده های تنها بود
شب رفتن شب مردن شب دل کندن من از ماه بود

واسه جشن دلتنگی ماگل گریه سبد سبد بود
با طلوع عشق من وتو هم زمین هم ستاره بد بود

از هجرت تو شکنجه می شم کوچ تو اوج ریاضتم بود
چه مومنانه از خود گذشتم کوچ من از من نهایتم بود

به دادم برس به دادم برستو ای ناجی تباهی من
به دادم برس به دادم برس تو ای قلب سوگوار من

سهم من جز شکستن من تو هجوم شب زمین نیست
با فراوانه خاکی من شوق پرواز اخری نیست

بی تو باید دوباره برگشت به شب بی پناهی
سنگر وحشت من از من مرحم زخم پیر من بود
واسهپیدا شدن تو ائینهجاده سبز گم شدن بود
بی تو باید گم شد تو غبار تنهایی

اگر شکستم از تو شکستم
اگر شکستی از خود شکستی

به دادم برس به دادم برس تو ای ناجی تباهی من
به دادم برس به دادم برس تو ای قلب سوگوار من

شب بی تو شب بی من شب دل مرده های تنها بود
شب رفتن شب مردن شب دل کندن من از ماه بود

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت  پر میکشی چکاوکم

چرا به من شک میکنی  من که منم برای تو
لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم  نبض دل عاشقمو
پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

گریه نمیکنم نرو
آه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغض نمیکنم، ببین

سفر نکن خورشیدکم  ترک نکن منو نرو
نبودنت مرگ منه  راهی این سفر نشو

نذار که عشق منو تو اینجا به اخر برسه
بری تو مرگ من از رفتن تو سر مبرسه

گریه نمیکنم نرو
آه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغض نمیکنم ببین

نوازشم کن و ببین عشق میریزه از صدام
صدام کن و ببین که باز اونچه میگن ترانه هام

اگر چه من به چشم تو کمم ، قدیمیم ، گمم
اتشفشان عشقم و دریای پر تلاطم ام

گریه نمیکنم نرو
آه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغض نمیکنم ببین

دلم مثل دلت خونه شقایق
چشام دریای بارونه شقایق
مثل مردن می مونه دل بریدن
ولی دل بستن آسونه شقایق
شقایق درد من یکی دوتا نیست
آخه درد من از بیگانه ها نیست
کسی خشکیده خون من رو دستاش
که حتی یک نفس از من جدا نیست
شقایق وای شقایق
گل همیشه عاشق
شقایق اینجا من خیلی غریبم
آخه اینجا کسی عاشق نمیشه
عزای عشق غصه اش جنس کوهه
دل ویرون من از جنس شیشه
شقایق آخرین عاشق تو بودی
تو مردی و پس از تو عاشقی مرد
تو رو آخر سراب و عشق و حسرت
ته گلخونه های بی کسی برد
شقایق وای شقایق
گل همیشه عاشق
دویدیم و دویدیم و دویدیم
به شب های پر از قصه رسیدیم
گره زد سرنوشت هامون و تقدیر

ولی ما عاقبت از هم بریدیم
شقایق جای تو دشت خدا بود
نه تو گلدون نه توی قصه ها بود
حالا از تو فقط این مونده باقی
که سالار تموم عاشقایی
شقایق وای شقایق
گل همیشه عاشق